Johan De Wilde, lerarenopleider bij Odisee hogeschool, in De Standaard op 30/05/2025.
Wat Wesley De Visscher, de kabinetschef van minister van Financiën Jan Jambon (N-VA) maandagavond vertelde over de programmawet, hoe en waar hij dat deed, het is allemaal onderwerp van debat. Verwonderlijk zijn vooral wie onder vuur ligt en de argumentatie die de oppositie in de aanval en de N-VA in de verdediging gebruiken.
Wie heeft er baat bij dat de kabinetschef van de minister van Financiën inside-informatie over de financiële hervormingen deelt met een groep van ondernemers? De meest voor de hand liggende winnaar is de organisator die zijn inkomsten en zijn imago opkrikt. Uiteraard winnen ook de deelnemers. Ze krijgen exclusieve informatie toegespeeld en toegang tot iemand die aan de knoppen zit. De derde winnaar lijkt de N-VA die niet enkel 51 ondernemende Bruggelingen maar een hele maatschappelijke klasse duidelijk heeft kunnen maken dat ze voor hen rijdt en dus haar stem waard is.
Wat de N-VA in deze wint, verliest de Open Vld. Maar wie zich het imago aanmeet de beste verdediger te zijn van de belangen van een specifieke groep, maakt ongewild ook duidelijk dat hij de belangen van anderen niet verdedigt of schaadt. Meneer De Visscher maakte er in Brugge geen geheim van dat het lot van de werklozen hem en zijn partij niet na aan het hart ligt, ook niet als het Vlamingen zijn. Fundamenteler is de vraag of het algemeen belang gebaat is bij wat de kabinetschef maandagavond verkondigde en meer nog bij wat hij en zijn minister op Financiën doen. Nee, aan het algemeen belang wordt zelfs geen lippendienst bewezen. De Visscher hoeft niet te verbergen dat de minister de strijd tegen de vervennootschappelijking slechts pro forma voert. De boodschap dat De Visscher mee maatregelen zoekt die niet te veel pijn doen en dat hij voor advies ging aankloppen bij werkgeversorganisatie Voka, sust misschien de 51 koppen in zijn publiek en hun gelijken, maar moet ons als gemeenschap sterk verontrusten. Hij doet het ongegeneerd een week nadat uit De Stemming is gebleken dat de meerderheid van de bevolking in alle gewesten ontevreden is over hoe de regering de lasten verdeelt.
De vanzelfsprekendheid waarmee de rechterhand van de minister van Financiën zelfs geen noodzaak ziet om aan het algemeen belang te refereren en het impliciet ondergeschikt maakt aan het particuliere belang van de specifieke groep tot wie hij zich richt, vind ik stuitender dan dat hij in besloten kring info deelt die zijn minister De Kamer onthoudt. De oppositie maakt het de N-VA ook niet moeilijk. N-VA fractieleider Ronse wordt op Radio1 niet uitgelachen als hij De Visscher juist prijst omwille van zijn integriteit, een hard werkende Vlaming die niet betaald werd voor zijn lezing. Jambon bluft zo mogelijk nog meer. Als een goochelaar leidt hij de aandacht van het publiek af van de essentie. Denk niet na over mijn beleid en de verstoorde afweging van belangen waarvoor ik politiek verantwoordelijk ben, kijk naar mij als de moreel verheven leidinggevende die zijn loyale medewerker verdedigt. De wakkere burger maak je daar nog bozer mee. Hij wil niet aangesproken worden als potentiële werknemer van Jambon, want alleen die wil horen dat zelfs weinig discrete medewerkers die het ministeriële beleid in zijn naakte essentie laten uitlekken verdedigd worden. De burger wil horen hoe de minister het land vooruithelpt.
En wat doet de premier als leidinggevende van de minister die zo nodig onmiddellijk de vergankelijkheid van de toegenomen tevredenheid van de bevolking met de werking van de Belgische democratie aantoont?